© Alice Ripoll

DANS-CINEMA — Al verschillende jaren bedenkt en bouwt Michèle Noiret bruggen tussen dans en film. In die mate dat criticus Gérard Mayen de uitdrukking “danse-cinéma” gebruikte als omschrijving van haar werk (in Mouvement, mei 2003).

In haar nieuwste creatie, Hors-champ (buiten beeld), een samenwerking met cineast Patric Jean, zet de choreografe dat onderzoek voort en verlegt ze de grenzen van de overlap tussen realiteit en fictie. Het is niet de bedoeling om beelden en dans tegenover elkaar te stellen, maar veeleer om het scenisch en cinematografisch zo aan te pakken dat de twee media met elkaar versmelten en elkaar voeden, en op die manier een werk te creëren op het kruispunt tussen genres. Op het podium bewegen vijf dansers (Juan Benitez, Filipe Lourenço, Isael Mata, Marielle Morales, Lise Vachon), gefilmd door een cameraman, zich in een scenografie van Sabine Theunissen die de allure heeft van een heus filmdecor: stukken van echte woonruimtes. De manier van werken wijzigt het lineaire tijdsverloop van de voorstelling, ontstructureert het ruimtelijke perspectief en gooit het overhoop. Ze transformeert de afgesloten ruimte van de camera obscura: de gefilmde “buitenbeeldfragmenten” voegen ruimte toe aan de ruimte op de scène.

contact ART HAPPENS

De “hallucinatoire realiteit” die ons omringt en ons elke dag weer verrast dient als leidraad voor deze creatie. Hors-champ dompelt de toeschouwer onder in een multidimensionale wereld met een verscheidenheid aan gezichtspunten die ons fascineert en meesleept naar onverwachte en parallelle dimensies, reëel en virtueel, waar heden, verleden en toekomst in elkaar overlopen. 
Extract Ndd nr. 57 - voorjaar 2013