© Alice Ripoll

De Quebecaanse choreograaf Daniel Léveillé neemt met zijn esthetische keuzes een bijzondere en unieke positie in binnen de Canadese dansscene. Hij richt zich in zijn choreografisch werk bijna uitsluitend op het naakte menselijke lichaam. Volgens Léveillé is ‘de huid het enige kostuum dat echt en werkelijk gedragen kan worden door het menselijk lichaam’ en hij neemt dit credo erg letterlijk.

In Amour, acide et noix dagen vier naakte lichamen, alsof het prachtige
beeldhouwwerken zijn, de toeschouwers uit, en leggen ze tegelijkertijd een soort afstand tot hun lichamen op, zonder seksuele connotaties of sensualiteit, maar als generator van schitterende bewegende beelden,
emoties en poëzie. Léveillé's complexe taal plaatst ‘tekens’, geproduceerd door het lichaam en ontdaan van al het overbodige. In een radicale
lofzang op de schoonheid en broosheid van het leven voeren de vier naakte
lichamen met een ruimtelijke precisie bewegingen uit die de expressieve kracht van de menselijke fysiek in al zijn puurheid tonen.
 

contact ART HAPPENS