© Alice Ripoll

DANS — Het is geen klankperformance, maar ook geen puur choreografische creatie, zowel een solo als een duet en trio - een beetje van dit alles, en tegelijk ook weer iets anders – Duos pour corps et instuments is opgebouwd rond het idee van de ontmoetingen.

De eerste is die van Desnoyers met enkele sublieme vertolkers die hun stempel hebben gedrukt op haar werk: Sophie Corriveau, AnneBruce Falconer en Siôned Watkins. Vervolgens die van de choreografe met Nancy Tobin, met wie zij haar zoektocht naar een andere akoestische modus en materie voortzet die vijf jaar geleden werd ingezet bij de creatie van het Concerto grosso pour corps et surface métallique. En, ten slotte, op een iets instinctievere en speelsere wijze, tussen het lichaam en zijn mogelijke akoestische en videografische extensies: close-ups, soft focus enz.
Het resultaat is een dynamiek van de ontmoeting en de manipulatie – transversaal, diagonaal, dooreengevlochten – die Nancy Tobin schraagt met "low tech" klankapparatuur, door op briljante wijze gebruik te maken van luidsprekers als microfoons – die de dansers soms ook op het lichaam dragen – en feedback als belangrijkste klankmateriaal (fascinerend, intens en een beetje ruw). Dit alles in combinatie met de verkenning door de choreografe van de indrukwekkende gebarenrijkdom van haar drie vertolkers. Bewegingen en houdingen die zowel verfijnd als wild zijn, in de manier waarop de dansers het hoofd schudden, de armen in de lucht werpen of met horten en stoten het lichaam bewegen. Het zijn danssequenties die, zoals steeds bij Desnoyers, gebruik maken van het hele lichaam, en dan vooral de benen: gekruist en ontkruist, sublieme en lichte vervormingen, variaties rond eenzelfde patroon, situatiespel enz.

contact ART HAPPENS

Minimalistische momenten, fragmentatie, distorsie, nauwkeurig uitgeschreven segmenten, uiteenlopende invalshoeken op het lichaam en exuberante gebaren. De choreografe en haar compagnons bereiken hier een bepaald niveau van abstractie en raken, paradoxalerwijs, tegelijk de gevoelige zones op het lichaam zelf en in de tussenruimten. De bewegingen, beelden en klankmodulaties – waarvan sommige composities live worden gecreëerd door de dansers – die zowel complex als uitgepuurd zijn, sluiten zich bij elkaar aan, vormen elkaars voortzetting, dagen elkaar soms uit, en vormen zo een bijzonder levendig knooppunt. Duos pour corps et instruments is een stuk waarvan de schoonheid voortvloeit uit het feit dat alles vertrekt vanuit het lichaam en dat op spontane wijze de afstand tussen makers en toeschouwers, tussen zien en doen tracht op te heffen.