© Alice Ripoll

“In het derde studiejaar was ik verliefd op jouffrouw Anita. Op het examen zang - ik kon eigenlijk helemaal niet zo goed zingen - keek ik naar haar en ik zong alsof er een engelke in mijn keel zat met een heel klokkenspel erbij. Juffrouw Anita was mijn eerste muze.”

Na haar volgden er nog vele andere…Diva’s, tragédiennes, kunstenaressen, superpoezen en moeilijke tante’s.

Pascale Platel onthult in haar monoloog Les Demoiselles de Rêve et leur soutien de vrouwen die haar inspireren.

"Het gaat over muzes en sterke vrouwen. Sommige vrouwen zijn zelfs echte diva's, nu bestaan die niet meer. Vandaag zijn het sterren, zoals Madonna, alle mysterie is verdwenen. Precies dat maakte die vrouwen toen tot diva's. 
Zelf ben ik allesbehalve een diva, in België zou dat gewoon te onnozel zijn." 
Naast de bekende inspiratiebronnen, duikt Platel ook in haar persoonlijk leven. "Voor de toeschouwer is dat misschien net leuk. Zo vertel ik over mijn tante. Niemand in het publiek kent die vrouw, maar dat maakt de nieuwsgierigheid ook groter." 
De verhalen zijn doorspekt met muziek en filmfragmenten.

contact ART HAPPENS

 

Cultuurcentrum De Spil vroeg een aantal bekende figureren om te komen vertellen over hun muze, wie of wat inspireert hen in hun werk, leven en engagement. Met Pascale Platel resulteerde de lezing in een verdere samenwerking en gaat zij met Les Demoiselles de Rêve et leur soutien op tournee januari 2012 - mei 2012.

productie: cultureel centrum De Spil, Roeselare
met de steun van: Le Rive Gauche, scène conventionnée de Saint-Etienne-du-Rouvray