© Ian Douglas© Ian Douglas

PERFORMANCE — Wat zou er gebeurd zijn als de pioniers van de postmoderne dans van de Judson Church begin jaren '60 waren gaan kijken in de ballrooms van Harlem, de bakermat van voguing? Ze introduceren een authentieke, zuivere danstaal, gelijktijdig met de opkomst van de voguing dansstijl, die vooral werd gesmaakt door Afro-Amerikanen en latino’s, door gays en transseksuelen. Voguing behoorde heel sterk tot de populaire cultuur, maar ging evenzeer op zoek naar ‘echte’ bewegingen.

In zijn achtdelige reeks Twenty Looks or Paris is Burning at the Judson Church gaat Trajal Harrell op zoek naar een antwoord op die centrale vraagstelling, die evenwel een compleet fictief voorval beoogt. De reeks bestaat in acht ‘formaten’, van extra small (XS), small (S), medium (M)IMOSA , Antigone Jr., Antigone Jr. ++ (Plus), Judson Church is Ringing in Harlem (Made-to-Measure), Antigone Sr. (L) en de extra large publicatie (XL). 

contact ART HAPPENS

De serie gaat echter verder dan louter de verbeelding van een historische fictie; dit werk plaatst de vraagstelling in een hedendaagse context. Wat de toeschouwer hier mag ervaren, was noch bij The Balls noch bij Judson mogelijk. De creatie toont een derde optie: hier en nu. 

Met Antigone Sr. onderzoekt Harrell de relatie tussen de voguing traditie en het klassieke Griekse theater, waarbij mannen zowel mannen- als vrouwenrollen op zich namen. Vandaag omschrijven we die performances als drag, camp, travestie en baseren ons daarbij op de rigide afbakening van seksuele identiteit binnen onze cultuur. In het Oude Griekenland bestond dit hokjesdenken veel minder, en al zeker niet binnen een theatrale context. We onthouden daarbij dat het klassieke theater in essentie politiek geïnspireerd was, met als doel het (voornamelijk mannelijke) publiek te onderrichten.