© Orpheas Emirzas

De New Yorkse choreograaf en kunstenaar Trajal Harrell studeerde aan gerenommeerde instituten zoals Trisha Brown School, Centre National de la Danse (bij Yvonne Rainer), City College of San Francisco en Martha Graham School of Contemporary Dance.

Ondertussen performde hij op verschillende internationale festivals zoals o.a. Festival d’Automne (Parijs), Holland Festival (Amsterdam), Festival d’Avignon, Impulstanz (Wenen), TanzimAugust (Berlijn) en Panorama Festival (Rio de Janeiro).

Zijn werk is echter ook te zien in de context van de beeldende kunsten zoals bij het MoMA (NYC), Fondation Cartier (Parijs), The New Museum (NYC), The Margulies Art Warehouse (Miami), Stedelijk Museum (Amsterdam), Serralves Museum (Porto), Centre Pompidou-Metz, Centre Pompidou-Paris, ICA Boston en tijdens Art Basel-Miami Beach.







Harrell trok voor het eerst de aandacht met zijn serie Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church, die de ontmoeting tussen de vroege postmoderne dans en voguing herbeleeft in acht verschillende formaten.

Met veel historische verbeelding herinterpreteert hij onze verledens, en de dansgeschiedenis in het bijzonder. Zo onderzoekt hij, naast de relatie van postmoderne dans met voguing, ook de Japanse butoh dans vanuit een theoretische invalshoek van voguing, en de link tussen butoh en de vroegmoderne danseres Loïe Fuller (Caen Amour). Harrell overbrugt daarmee alle chronologische, culturele en geografische kloven.