© Yvon Poncelet© Sarah Eechaut© Sarah Eechaut© Sarah Eechaut© Sarah Eechaut© Sarah Eechaut© Sarah Eechaut

PERFORMANCE — FIGHT NIGHT – een coalitie tussen Ontroerend Goed en The Border Project – is een politieke verkenningstocht vermomd als interactief, theatraal spel. Vijf acteurs nemen de rol aan van ‘kandidaten’, die wedijveren om de sympathie en de stem van het publiek. Slechts één van hen zal de vele eliminatierondes overleven; alle tactieken en strategieën zijn veroorloofd om de eindoverwinning te behalen.

De competitie wordt uitgevochten op een verhoog dat herinnert aan een boksring - niet met vuisten, maar met woorden en blikken. Het publiek, gewapend met een stembakje, beslist wie blijft of gaat, maar geraakt verwikkeld in een steeds complexer, ondoorzichtiger systeem van regels en manipulaties. Zoals bij gemediatiseerde politieke campagnes, stellen opiniepeilingen en voorspellingen, debatten en charmeoffensieven de loyaliteit en het gezond verstand van de stemmers op de proef, en brengen uiteindelijk het idee ‘vrije keuze’ aan het wankelen.

Fight Night is door en door politiek, maar nooit expliciet. De kandidaten formuleren geen specifieke ideologie, spreken zich niet uit over sociale kwesties of de economische realiteit. Door hun discours te ontdoen van herkenbare politieke boodschappen, verlegt de voorstelling de aandacht naar de echte redenen en drijfveren die kiezers doen stemmen. Wat op het spel staat, is de manier waarop het concept ‘het volk aan de macht’ in praktijk gebracht wordt in hedendaagse democratieën. Fight Night illustreert hoe inhoud en ideeën enkel relevant zijn als ze een statistisch verschil maken en de kans op macht vergroten door cijfers.
 

contact ART HAPPENS

Zoals in Ontroerend Goeds Audience (2011), staat het publiek weer aan de dramaturgische kern van de voorstelling. Waar de vorige productie de toeschouwers opwarmde om een menigte te vormen om ze daarna met de schoonheid en de gevaren van groepsgedrag te confronteren, deelt Fight Night hen de rol toe van kiezers met doorslaggevende macht over het verloop van de voorstelling. Terwijl ze zich een weg banen door willekeurigheid en irrationaliteit, bedenkingen en gewetensbezwaren, leidt de voorstelling hen op het pad naar ‘de meerderheid’.