David Northcott

PERFORMANCE — Als hoogtepunt van haar uitvoerig onderzoek naar de historische en hedendaagse noties van ‘de vreemde’, dat al uitdrukking vond in de uitzonderlijke performances <> en <>, focust Simone zich deze keer op de bijzonder sociale omgangsvormen en fenomenen die zich voordoen bij de ontmoeting van de vreemde. Xenia, een Grieks concept dat wijst op de relatie tussen de vreemde en zijn gastheer/ -vrouw, en de meest gekende afgeleide hiervan: Xenofilie (liefde voor het onbekende) sturen de conceptuele en affectieve lens waardoor de performance Remaining Strangers zich ontvouwt.

Er wordt een voortdurende veranderend event op poten gezet door de briljante performars Jen Rosenblit en Gary Wilmes, begeleid door muzikant Hahn Rowe. Vervolgens ontvangen ze het publiek als hun gasten en gidsen hen door het event als de ideale gastheer en -vrouw. Ze doen dit met slechts eenvoudige middelen als klapstoelen en microfoons. Met de stoelen worden figuren gemaakt die hun gasten uitnodigen om te participeren. Tegelijkertijd problematiseren ze op die manier ook de druk die vaak uitgeoefend wordt om aan iets deel te nemen. Het re-introduceren van een cultuur van gasten ontvangen – want we geloven dat die wat verloren is gegaan – wekt de contradictie op dat participatie pas vlot kan verlopen als iemand zijn aanwezigheid niet in vraag wordt gesteld.

De volledige Xenia-trilogie vraagt om het heruitvinden van de figuur van de vreemde. In Remaining Strangers is voor deze heruitvinding de figuur van de kameleon gekozen. De kameleon past zich aan externe en interne verandering aan door radicaal van huidskleur te veranderen – een huidskleur die past bij de omgevingen. Daarnaast kan hij echter ook gezien worden als een positief symbool van het brede spectrum aan perspectieven en verschillende identiteiten die een lichaam in zich draagt. De kameleon verbindt zich met de basis en bekijkt de lokale omgeving als een waardevolle plaats om te settelen en te floreren. 

contact ART HAPPENS

Door zowel het lokale als de vreemdeling te omarmen , hopen we het constante najagen van een extra geglobaliseerde toekomst wat in te tomen. Want zelfs voor de meest geprivilegieerd onder ons zou dit op termijn onhoudbaar worden. De harmonieuze relatie tussen gast en gastheer/-vrouw tijdens de performances, confronteert het publiek met de huidige omstandigheden. Hoe functioneren we nu in de buitenwereld, waar we in aanraking komen met dezelfde omstandigheden en omgeving als in de performance?

Door de dans zo dichtbij het publiek te brengen en door hen te laten participeren in de stoelendans, ontstaat er een tijdelijke lokaliteit dat de grenzen tussen 'buitenlands', 'ander', 'vreemde' en 'gemeenschap' doet vervagen. De vreemde wordt hier de centrale figuur die zich bevindt tussen het niet-ruimtelijke van het naamloze en het ruimtelijke van het benoemde.
Remaining Strangers heeft een voortdurende poëtische en symbiotische relatie met Xenia, begrijpend dat niets gecreëerd of vernietigd kan worden door zichzelf.

 

 

CREDITS

Concept: Simone Aughterlony
Performance: Jen Rosenblit, Gary Wilmes
Muziek: Hahn Rowe
Dramaturgisch advies: Sasa Bozic, Jorge Leon
Techniek: Marie Predour
Productie: Sina Kießling
Administratie: Karin Erdmann

Productie door Verein für allgemeines Wohl